Commissie: kinderopvang
Categorie: Opzeggen overeenkomst
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies
Uitkomst: gegrond
Referentiecode:
1327111/1329037
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De commissie oordeelt dat de kinderopvang onvoldoende heeft aangetoond dat het gedrag van het kind een beëindiging van de opvangovereenkomst rechtvaardigde. Incidenten waren niet goed vastgelegd, er ontbrak een duidelijk begeleidingstraject en ouders zijn onvoldoende gewaarschuwd voor de mogelijke gevolgen. De klacht is gegrond. De overeenkomst blijft in stand en partijen krijgen vier weken de tijd om passende begeleiding voor het kind te organiseren.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
De consument heeft de klacht voorgelegd aan de ondernemer.
Het geschil betreft de eenzijdige opzegging van de overeenkomst.
Standpunt van de consument
Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dat op het volgende neer.
De ondernemer heeft eenzijdig de overeenkomst met betrekking tot de zoon van de consument opgezegd per 15 februari 2026. De consument is het hiermee niet eens.
Onzorgvuldig volgen van procedures voorafgaand aan beëindiging
Volgens de consument is geen zorgvuldig traject doorlopen voorafgaand aan de beëindiging van de overeenkomst.
Zo bestond geen schriftelijk pedagogisch handelingsplan, was geen sprake van formulering van concrete doelen, evaluatiemomenten of bijstellingen, is geen externe deskundigheid ingezet en heeft geen structurele analyse van de groepsdynamiek plaatsgevonden.
Gebrekkige communicatie
De consument is onvoldoende, laat en onvolledig geïnformeerd over de aard en duiding van incidenten. Zwaarwegende termen zoals “veiligheid” en “bedreigend” zijn pas na opzegging van de opvangovereenkomst gebruikt. Vooraf was echter niet bekend dat er dergelijke problemen ervaren werden. Er was geen sprake van schriftelijke communicatie of een concreet traject. Sinds maart vorig jaar zijn geen gesprekken geweest om gezamenlijk te reflecteren of tot oplossingen te komen. Van hoor en wederhoor is onvoldoende sprake geweest.
Uit de communicatie en incidentbeschrijvingen komt naar voren dat de begeleiding van de zoon overwegend reactief en incidentgericht is geweest. De nadruk lag op het corrigeren van zichtbaar gedrag, terwijl onvoldoende structureel aandacht lijkt te zijn besteed aan onderliggende factoren zoals groepsdynamiek, ervaren uitsluiting en emotieregulatie.
Hoewel incidenten met de consument zijn gedeeld en incidenteel de-escalerende maatregelen zijn toegepast, is niet gebleken van een planmatige pedagogische aanpak gericht op herstel binnen de groep en preventie. Evenmin is duidelijk geworden dat door de consument aangereikte pedagogische handvatten structureel zijn geïmplementeerd.
Pedagogisch klimaat
De consument erkent dat het gedrag van haar zoon soms lastig en ontregelend kan zijn voor de groep en de pedagogisch medewerkers, maar verschilt met de ondernemer over de oorzaak van het gedrag. Uit gesprekken met haar zoon is naar voren gekomen dat hij zich structureel buitengesloten en onveilig voelde binnen de groep.
De ondernemer heeft dit onveilige pedagogische klimaat laten voortbestaan. De ondernemer heeft hierin onvoldoende gereflecteerd op het eigen pedagogisch handelen en heeft het probleem uiteindelijk volledig bij het kind en de ouders neergelegd.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dat op het volgende neer.
De ondernemer heeft de overeenkomst opgezegd omdat de veiligheid van de groep én de pedagogisch professionals in het geding is gekomen door het gedrag dat de zoon van de consument structureel vertoont. Dit liet zich zien in gooien met stoelen, slaan tegen deuren, andere kinderen op een dusdanige manier pijn doen dat kinderen zich bedreigd voelen.
Gevolgde procedure voorafgaand aan opzegging
Ten aanzien van het ontbreken van een schriftelijk pedagogisch handelplan, concrete doelstellingen en vastgelegde evaluatiemomenten erkent de ondernemer dat dit niet formeel is opgesteld. Hierin had de ondernemer zorgvuldiger kunnen handelen door dit proces schriftelijk vast te leggen. Dit betekent echter niet dat geen pedagogische afstemming of observatie heeft plaatsgevonden; begeleiding en bijsturing vonden plaats in de dagelijkse praktijk.
Ten aanzien van de inzet van externe deskundigheid merkt de ondernemer op dat de consument geen toestemming heeft gegeven voor het meekijken van de reeds betrokken hulpverlening op de BSO of contact met school.
Communicatie
Hoewel geen schriftelijke communicatie heeft plaatsgevonden over dit specifieke onderwerp, zijn volgens afspraak herhaaldelijk telefonische overdrachten geprobeerd en uitgevoerd. Tijdens deze contactmomenten is geprobeerd de situatie zorgvuldig te bespreken en informatie over te dragen. Bij de door genoemde “extreme situaties” hebben telkens telefonische overdrachten plaatsgevonden. Er is daarbij vanuit de ondernemer steeds ingezet op het zorgvuldig delen van relevante informatie.
Het klopt dat na mei 2025 geen formeel gesprek meer heeft plaatsgevonden met de consument. Dit hield verband met het feit dat eerdere telefonische overdrachten voortijdig werden beëindigd, waardoor een volledig hoor- en wederhoor niet mogelijk was. Er is vanuit de ondernemer wel degelijk getracht om ruimte te creëren voor inhoudelijke bespreking, maar deze gesprekken konden niet volledig worden afgerond. Tijdens de telefonische overdracht op 5 december heeft een pedagogisch professional toegelicht dat, als dit gedrag onveranderd blijft, de zoon van de consument dan niet meer kan komen op de BSO.
Pedagogisch klimaat
De ondernemer herkent zich niet in de suggestie dat enkel is ingezet op het “corrigeren van gedrag” van de zoon van de consument. De gesprekken en overdrachten hadden als doel afstemming te zoeken. Het ging daarbij om het bespreken van situaties in de groepscontext, niet om het labelen of corrigeren van het kind als zodanig. Zoals hierboven reeds toegelicht, is meerdere malen geprobeerd om tot bredere afstemming en eventueel aanvullende ondersteuning te komen, zodat zowel de zoon van de consument als de professionals op de groep passende handvatten zouden hebben.
De oorzaak werd door de consument veelal gelegd bij de groepsdynamiek. Het bleek niet mogelijk om tot gezamenlijke probleemerkenning te komen. De ondernemer benadrukt dat het nooit de intentie is geweest om te stellen dat er “iets mis” zou zijn met de zoon van de consument. Wel is door de professionals herhaaldelijk geconstateerd dat bepaalde reacties van de zoon van de consument binnen de groepssetting leidden tot onrust en situaties die pedagogisch moeilijk hanteerbaar waren. Het klopt dat de ondernemer in bepaalde situaties heeft aangegeven dat er tijdelijk niet met elkaar gespeeld zou worden. Deze keuze is niet gemaakt als strafmaatregel, maar als pedagogische interventie om de groepsdynamiek tot rust te brengen en escalatie te voorkomen.
Beoordeling van het geschil
Algemene Voorwaarden
De ondernemer hanteert eigen Algemene Voorwaarden, niet zijnde de Algemene Voorwaarden die door de brancheorganisaties in de kinderopvangsector zijn opgesteld.
In artikel 7 van deze Algemene Voorwaarden staat onder andere het volgende: “Elk der partijen kan een overeenkomst van kortere tijdsduur niet tussentijds opzeggen, tenzij voortzetting in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Bij een voor de maximale tijdsduur zoals genoemd in lid 1 gesloten overeenkomst heeft elk der partijen het recht de overeenkomst of een gedeelte van de overeengekomen tijdsduur op te zeggen door middel van een aan de wederpartij gerichte gemotiveerde schriftelijke dan wel elektronische verklaring. Dit met inachtneming van een opzegtermijn van minimaal twee maanden”.
Ambtshalve toetsing Algemene Voorwaarden
Ingevolge ECLI:NL:HR:2023:198 dient de commissie bij de beoordeling van het voorliggende geschil van het volgende uit te gaan:
– een opvangovereenkomst als de onderhavige is een overeenkomst van opdracht in de zin van artikel 7:400 BW;
– op deze overeenkomst is artikel 7:408 BW van toepassing. Op grond van dit artikel kan een ondernemer de overeenkomst alleen opzeggen indien sprake is van gewichtige redenen;
– artikel 7:408 BW is dwingend recht, dat wil zeggen dat daarvan niet mag worden afgeweken in het nadeel van de consument en dat wanneer een bepaling in de algemene voorwaarden van artikel 7:408 BW in die zin daarvan afwijkt – dus in het nadeel van de consument – die bepaling uit de algemene voorwaarden buiten toepassing moet worden gelaten (met andere woorden: de ondernemer kan dan op die bepaling geen beroep doen). Die bepaling wordt dan aangemerkt als onredelijk bezwarend en oneerlijk.
Naar het oordeel van de commissie bieden de Algemene Voorwaarden die ondernemer hanteert meer ruimte voor opzegging van de overeenkomst dan de wetgever in artikel 7:408 BW heeft bedoeld. De ondernemer geeft zichzelf in artikel 7 van de Algemene Voorwaarden de bevoegdheid een overeenkomst te allen tijde om welke reden dan ook, gemotiveerd op te zeggen. Op geen enkele wijze is geobjectiveerd of geconcretiseerd in welke situaties sprake is van een gerechtvaardigde reden voor opzegging.
Niet alleen is deze bepaling in de Algemene voorwaarden niet in lijn met de wettelijke bepalingen die zien op de overeenkomst van opdracht, voor consumenten biedt deze bepaling onvoldoende duidelijkheid en zekerheid en ontstaat hiermee een risico op willekeur.
Ten overvloede merkt de commissie op dat de in de Algemene Voorwaarden genoemde opzegtermijn van twee maanden in strijd is met het voornoemde arrest van de Hoge Raad, waaruit blijkt dat een opzegtermijn maximaal één maand mag betreffen. Van bijzonderheden die een langere opzegtermijn rechtvaardigen is de commissie niet gebleken.
Naar het oordeel van de commissie is artikel 7 van de Algemene Voorwaarden van de ondernemer dan ook als onredelijk bezwarend en daarmee oneerlijk aan te merken. De commissie dient deze bepaling dan ook buiten toepassing te laten. Dit betekent dat de commissie dit geschil niet aan de Algemene Voorwaarden van de ondernemer, maar slechts aan de wet zal toetsen.
Ter beantwoording voor de commissie ligt dan ook de vraag voor of in het onderhavige geschil sprake is van een gewichtige reden in de zin van artikel 7:408 lid 2 BW.
Is sprake van een gewichtige reden?
De ondernemer heeft gesteld dat zich wekelijks incidenten hebben voorgedaan waarbij het gedrag van de zoon van de consument als ontregelend werd ervaren. Volgens de ondernemer gaf de zoon van de consument geen gehoor aan aanwijzingen van de medewerkers en vertoonde hij provocerend en/of kleinerend gedrag richting andere kinderen. Volgens de ondernemer waren de incidenten op 4 december 2025 en 8 en 13 januari 2026 de spreekwoordelijke druppel, nu de zoon van de consument daarbij ook fysiek ontoelaatbaar gedrag vertoonde. Daarnaast heeft de ondernemer zich niet gehoord en gesteund gevoeld door de consument naar aanleiding van de terugkoppeling over deze incidenten.
Tussen partijen is niet in geschil dat de zoon van de consument met enige regelmaat gedrag vertoont dat als lastig kan worden aangemerkt. Evenmin betwist de consument de aard en inhoud van de drie incidenten waarover zij door de ondernemer is geïnformeerd.
Naar het oordeel van de commissie is echter op basis van de overgelegde stukken geenszins vast te stellen de betreffende incidenten in december 2025 en januari 2026 dusdanig ernstig waren dat het eenzijdige beëindiging van de overeenkomst rechtvaardigt. Daarbij acht de commissie van belang dat de betreffende incidenten op geen enkele wijze schriftelijk zijn vastgelegd, bijvoorbeeld in de vorm van dagrapportages of incidentenregistraties. De incidenten zijn uitsluitend mondeling dan wel telefonisch met de consument besproken.
De ondernemer heeft erkend dat omtrent het gedrag van de zoon van de consument geen schriftelijke vastlegging heeft plaatsgevonden. De consument heeft daarnaast betwist dat zij op de hoogte was van een structureel karakter van de gestelde gedragsproblematiek en heeft aangevoerd slechts te zijn geïnformeerd over de drie genoemde incidenten in december 2025 en januari 2026.
Gelet op het ontbreken van schriftelijke documentatie kan de commissie niet vaststellen dat sprake is van een zwaarwegende grond die een eenzijdige opzegging van de overeenkomst rechtvaardigt. Ook kan niet worden vastgesteld in hoeverre de consument door de ondernemer is geïnformeerd over de gestelde incidenten, noch op welke wijze de consument daarop heeft gereageerd.
In zoverre is de klacht van de consument gegrond.
Wijze van opzegging
Naar het oordeel van de commissie heeft de ondernemer bij de opzegging niet de vereiste zorgvuldigheid in acht genomen. Zo is niet gebleken dat aan de consument een formele waarschuwing is gegeven waaruit ondubbelzinnig volgt dat bij herhaling van het gedrag van haar kind beëindiging van de opvangovereenkomst zou plaatsvinden. Ook is de commissie niet gebleken dat de ondernemer de urgentie van de situatie op voldoende wijze aan de consument kenbaar heeft gemaakt.
Ter zitting heeft de ondernemer voorts erkend dat de pedagogisch medewerkers in het contact met de consument onvoldoende daadkrachtig hebben opgetreden, waardoor de situatie gedurende langere tijd heeft kunnen voortduren zonder dat adequate maatregelen zijn getroffen.
Daarnaast is de commissie van oordeel dat niet is komen vast te staan dat de ondernemer zich in voldoende mate heeft ingespannen om tot een alternatieve oplossing te komen. De ondernemer heeft ter zitting bevestigd geen onderzoek te hebben verricht naar de inzet van begeleiding of ondersteuning door een professionele organisatie. Naar het oordeel van de commissie rust op de ondernemer in dit kader een eigen verantwoordelijkheid, die niet uitsluitend bij de consument kan worden neergelegd.
De stelling van de ondernemer dat de consument geen toestemming zou hebben verleend voor contact met een hulpinstantie en/of school, is door de consument gemotiveerd betwist en is door de ondernemer niet nader onderbouwd.
Ook is niet gebleken dat andere mogelijke oplossingsrichtingen, zoals een observatie door een pedagogisch coach, zijn onderzocht.
In zoverre is de wijze van opzegging door de ondernemer niet als zorgvuldig aan te merken.
Conclusie en time-outperiode
Nu geen sprake is van een zwaarwegende reden die de eenzijdige opzegging van de plaatsingsovereenkomst rechtvaardigt, blijft de plaatsingsovereenkomst van de consument ongewijzigd in stand. De consument dient dan ook op de gebruikelijke wijze gebruik te kunnen blijven maken van de opvang van de ondernemer.
De commissie neemt daarbij in aanmerking dat de consument ter zitting heeft verklaard dat de opvang reeds wordt afgebouwd en dat de zoon van de consument naar verwachting nog slechts gedurende enkele maanden, tot het moment waarop hij in groep 8 komt, van de opvang gebruik zal maken. De commissie benadrukt dat gedurende deze periode de begeleiding van het gedrag van de zoon van de consument centraal dient te staan. Gedrag dat als fysiek grensoverschrijdend moet worden aangemerkt, is immers niet toelaatbaar en vereist passende begeleiding.
Tegen deze achtergrond bepaalt de commissie dat partijen een zogenoemde time-outperiode van vier weken, te rekenen vanaf de verzending van dit bindend advies, in acht dienen te nemen teneinde in gezamenlijkheid te komen tot het organiseren van passende (extra) begeleiding voor de zoon van de consument binnen de opvang. Gedurende deze periode is de ondernemer niet gehouden opvang te bieden, tenzij eerder passende ondersteuning of begeleiding is gerealiseerd.
De commissie gaat ervan uit dat partijen zich gedurende deze periode constructief opstellen en in onderling overleg tot een passende invulling van de benodigde begeleiding komen, waarbij van de ondernemer als professionele organisatie mag worden verwacht dat zij daarin het voortouw neemt. Uiterlijk na afloop van deze termijn van vier weken dient de ondernemer de opvang op de gebruikelijke wijze te hervatten.
Aangezien de klacht van de consument gegrond wordt verklaard, dient het klachtengeld overeenkomstig het reglement van de commissie voor rekening van de ondernemer te komen.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht van de consument gegrond;
– bepaalt dat tussen partijen een time-outperiode wordt ingelast van vier weken na verzending van dit bindend advies, waarin de ondernemer samen met de consument tot het organiseren van passende begeleiding voor de zoon van de consument dient te komen;
– bepaalt dat de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 25,– aan de consument dient te vergoeden ter zake van het klachtengeld.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit de heer mr. A.R.O. Mooy, voorzitter, mevrouw mr. S.A.M.F. Sjoukes, de heer H. Stel, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr.
S.M.E. Balfoort, secretaris, op 13 maart 2026.