Commissie: kinderopvang
Categorie: Opzeggen overeenkomst
Jaartal: 2025
Soort uitspraak: bindend advies
Uitkomst: ten dele gegrond
Referentiecode:
1321137/1322931
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De commissie oordeelt dat de kinderopvang onvoldoende heeft aangetoond dat de incidenten tijdens de brengmomenten zo ernstig waren dat de opvang direct mocht worden opgeschort. Ook is de ouder vooraf niet gewaarschuwd, terwijl dit volgens de voorwaarden wel had gemoeten. Wel mocht de ondernemer als voorwaarde stellen dat een externe begeleider wordt ingezet bij het brengen van het kind. De klacht is daarom gedeeltelijk gegrond.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
Het geschil betreft de opschorting van de opvangovereenkomst vanwege escalaties bij brengmomenten.
Standpunt van de consument
Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
Op 5 december 2025 is de consument telefonisch door de ondernemer geïnformeerd dat de opvangovereenkomst van haar zoon per direct werd opgeschort vanwege ontregeld gedrag tijdens zogenaamde brengmomenten. Aan deze opschorting is geen waarschuwing, gesprek of schriftelijke aankondiging voorafgegaan.
De consument heeft herhaaldelijk om ondersteuning bij de overdracht verzocht, maar hoewel dit wel op enkele momenten is gegeven, is dit verder door de ondernemer niet opgepakt. De ondernemer was vanaf de aanvang van de opvang op de hoogte van de extra ondersteuningsbehoefte van de zoon van de consument vanwege zijn autismespectrumstoornis. Ondanks deze wetenschap heeft de ondernemer geen handelingsplan opgesteld en zijn geen pedagogische aanpassingen of extra ondersteuningsmaatregelen aangeboden of ingezet.
De consument is van mening dat de ondernemer ten aanzien van de opschorting onzorgvuldig en in strijd met de op hem rustende verplichtingen heeft gehandeld. De consument verzoekt de commissie het handelen van de ondernemer te toetsen en vordert daarnaast een vergoeding van de door haar als gevolg hiervan gemaakte kosten.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken en hetgeen ter zitting naar voren is gebracht. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De zoon van de consument ontvangt opvang bij de ondernemer op grond van een sociaal medische indicatie (SMI). Het lukt de consument niet om haar zoon op een rustige, veilige manier naar de opvang te brengen. De zoon van de consument verzet zich fysiek tegen het brengen naar de opvang. Er is sprake van om zich heen schoppen en slaan, zich op de grond gooien en hoofdbonzen.
Om de veiligheid van de zoon van de consument, maar ook die van de andere kinderen en pedagogisch medewerkers te kunnen waarborgen, is de opvangovereenkomst opgeschort. Deze opschorting is van kracht totdat de zoon van de consument op een veilige manier gebracht kan worden. Volgens de ondernemer kan de veiligheid alleen worden gewaarborgd wanneer een externe instantie het brengmoment begeleid. Wanneer de zoon op de locatie is aangekomen, zijn er geen problemen tijdens de opvang.
De communicatie met de consument verloopt stroef en leidt tot misverstanden. Vader is eerder de toegang tot de opvang ontzegd vanwege grensoverschrijdend gedrag. Het lukt beide ouders niet om zich te houden aan de regels en afspraken binnen de organisatie.
Ten aanzien van het kind verwachten de ouders ondersteuning tijdens het brengen van de zoon, wat naar de mening van de ondernemer niet binnen de reikwijdte van de zorgplicht valt. Bij de ondernemer is ook geen extra zorgvraag (in de zin van een diagnose of ontwikkelingsproblematiek) bekend. Er bestaat dan ook geen noodzaak tot een handelingsplan.
De ondernemer heeft geprobeerd tot een andere oplossing te komen, maar dat is niet gelukt. De ondernemer heeft hierin gehandeld conform de Algemene Voorwaarden voor Kinderopvang, Dagopvang en Buitenschoolse opvang 2025 (hierna te noemen: Algemene Voorwaarden), meer specifiek artikel 10. Inmiddels is de relatie met ouders dusdanig verstoord dat geen fundament van wederzijds vertrouwen meer bestaat om de opvangovereenkomst in stand te houden. De ondernemer adviseert dan ook een andere opvangorganisatie te zoeken. Tot die tijd is de zoon van de consument welkom op de opvang, mits de consument bij brengmomenten wordt begeleid door een neutrale externe partij.
Beoordeling van het geschil
De klacht van de consument ziet op de rechtmatigheid van de opschorting, de aard en uitvoerbaarheid van de door de ondernemer gestelde voorwaarden en de vraag of de ondernemer met inachtneming van zorgvuldigheid en proportionaliteit heeft gehandeld.
Toetsingskader
Op grond van artikel 10 lid 2 van de Algemene Voorwaarden heeft de ondernemer het recht het kind en/of de ouder de toegang tot de locatie te weigeren voor de duur van de periode dat een normale opvang van het kind redelijkerwijs niet van de ondernemer mag worden verwacht en het kind niet op de gebruikelijke wijze kan worden opgevangen.
Hiervan kan sprake zijn indien het kind door ziekte of anderszins een extra verzorgingsbehoefte heeft, het kind en/of de ouder een risico of bedreiging vormt voor de geestelijke en/of lichamelijke gezondheid of veiligheid van anderen en/of de dienstverlening van de ondernemer aan (de kinderen van) andere ouders belemmert of onevenredig verzwaart.
Voordat de ondernemer op deze grond de toegang weigert, waarschuwt de ondernemer de ouder, tenzij een waarschuwing redelijkerwijs niet kan worden verlangd vanwege de ernst of de spoed. Ten slotte kan van weigering van de toegang ook sprake zijn indien de (vertrouwens)relatie tussen ondernemer en ouder verstoord is waardoor voortzetting van de overeenkomst in ongewijzigde vorm niet van de ondernemer gevergd kan worden.
In geval de ondernemer het kind en/of de ouder de toegang tot de locatie weigert, treedt de ondernemer met de ouder in overleg om te zoeken naar een voor alle partijen acceptabele oplossing voor de situatie.
Indien de consument het niet eens is met een op artikel 10 lid 2 gebaseerde beslissing om toegang te weigeren en het overleg met de ondernemer niet tot een oplossing heeft geleid, kan de consument deze beslissing aan de Geschillencommissie voorleggen met het verzoek het geschil volgens de verkorte procedure, zoals in het onderhavige geschil is gebeurd.
Beoordeling
Bij de commissie ligt de vraag voor of sprake is van één van de in de Algemene Voorwaarden genoemde gronden die de weigering van de toegang tot de opvang, dan wel de opschorting van de opvangovereenkomst, rechtvaardigt.
Ter zitting is door beide partijen uitdrukkelijk bevestigd dat de escalaties zich uitsluitend voordeden tot aan de drempel van de opvanglocatie. De commissie stelt vast dat, zodra de zoon van de consument eenmaal binnen was, geen sprake was van verzet of ongewenst gedrag. Eveneens staat het voor de commissie vast dat de zoon van de consument het naar zijn zin had op de opvang. De ondernemer heeft ter zitting bevestigd dat er geen sprake was van een extra zorgvraag of ontwikkelingsproblematiek.
Op grond van de overgelegde stukken en het besprokene ter zitting kan de commissie echter niet vaststellen dat de incidenten eind november en begin december 2025 van zodanige ernst waren dat deze de opschorting van de opvangovereenkomst rechtvaardigen. De door partijen overgelegde documentatie en correspondentie hierover zijn summier en ondersteunen het door de ondernemer geschetste ernstige beeld van de incidenten onvoldoende. Zo ontbreekt in de interne verslaglegging iedere concrete beschrijving van het vermeende incident op 5 december 2025. Slechts één incident, gedateerd op 13 november 2025, is inhoudelijk beschreven.
Daarnaast verschillen partijen van mening over de aard en ernst van het gedrag, onder meer ten aanzien van de vraag in hoeverre andere kinderen getuige zouden zijn geweest van de escalaties die zich buiten en voor een deel binnen zouden hebben afgespeeld. De enkele stelling van de ondernemer dat één pedagogisch medewerker emotioneel aangedaan was en een andere pedagogisch medewerker vanwege rugklachten niet in staat was de zoon fysiek te begeleiden, is op zichzelf onvoldoende om te kunnen spreken van een zeer ernstige en onhoudbare situatie.
Daarbij neemt de commissie in aanmerking dat het een beperkte periode van circa twee weken betreft waarin sprake is geweest van geëscaleerd gedrag, waarbij de pedagogisch medewerkers naar eigen zeggen van de ondernemer maximaal drie keer hebben moeten assisteren. Gelet op het voorgaande kan de commissie niet concluderen dat sprake was van een situatie die op grond van de Algemene Voorwaarden opschorting van de opvangovereenkomst rechtvaardigt.
Verder merkt de commissie op dat niet is gebleken dat de situatie begin december 2025 zodanig acuut was dat van de ondernemer redelijkerwijs niet kon worden verwacht dat voorafgaand aan de opschorting een waarschuwing zou worden gegeven vanwege ernst of spoedeisendheid. Het had op de weg van de ondernemer gelegen om in ieder geval het gesprek met de consument aan te gaan over het gedrag van haar zoon, alvorens op 5 december 2025 direct tot opschorting van de opvangovereenkomst over te gaan.
Dat gesprek heeft pas op 9 december 2025 plaatsgevonden, nadat de opschorting reeds telefonisch was meegedeeld en schriftelijk was bevestigd.
Dit gesprek kan ook daarom niet worden aangemerkt als een waarschuwing in de zin van de Algemene Voorwaarden. De omstandigheid dat sprake was van een hectische week met personele krapte ontslaat de ondernemer niet van deze verantwoordelijkheid.
Alles overziende is de commissie van oordeel dat de ondernemer zich te lichtvaardig heeft beroepen op de gronden zoals genoemd in artikel 10 van de Algemene Voorwaarden. De ondernemer heeft onvoldoende gemotiveerd dat van een dergelijke situatie sprake was en heeft daarbij onvoldoende zorgvuldigheid betracht.
In zoverre is de klacht van de consument gegrond.
Mocht de ondernemer voorwaarden stellen?
Ter zitting heeft de ondernemer uitdrukkelijk verklaard dat de zoon van de consument blijvend welkom is op de opvang, onder de voorwaarde dat de consument bij de brengmomenten wordt begeleid door een externe, onafhankelijke partij. De consument heeft zich op het standpunt gesteld dat de ondernemer deze voorwaarde niet had mogen stellen, te meer nu de praktische uitvoerbaarheid daarvan ter discussie staat.
De commissie is van oordeel dat de door de ondernemer gestelde voorwaarde op zichzelf niet onredelijk is. Pedagogisch medewerkers zijn niet eindverantwoordelijk voor het omgaan met fysiek verzet van een kind bij het binnenbrengen in de opvang. Daarbij neemt de commissie in aanmerking dat pedagogisch medewerkers tijdens de brengmomenten ook verantwoordelijk zijn voor de zorg en begeleiding van meerdere andere kinderen. De ondernemer heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat het hanteren van dergelijke situaties voor pedagogisch medewerkers belastend is. In dat licht bezien mocht de ondernemer in redelijkheid van de consument verlangen dat zij aanvullende ondersteuning organiseert bij de overdracht.
Tegelijkertijd is de commissie van oordeel dat de zorgplicht van de ondernemer niet ophoudt bij de voordeur van de opvanglocatie. Het had op de weg van de ondernemer gelegen om de consument een redelijke termijn te gunnen om aan de gestelde voorwaarde te kunnen voldoen, alvorens over te gaan tot onmiddellijke opschorting van de opvangovereenkomst. Dit laat onverlet dat de gestelde voorwaarde als zodanig niet onredelijk is.
In zoverre is de klacht van de consument ongegrond.
Conclusie
Nu de ondernemer onvoldoende heeft gemotiveerd dat sprake was van een situatie die op grond van de Algemene Voorwaarden de opschorting van de opvangovereenkomst rechtvaardigde, en de ondernemer de consument niet overeenkomstig de Algemene Voorwaarden heeft gewaarschuwd, is de klacht van de consument ten dele gegrond.
Dit brengt mee dat de opvangovereenkomst ongewijzigd in stand blijft en dat de consument, indien zij dat wenst, op gebruikelijke tijd en wijze gebruik moet kunnen blijven maken van de dienstverlening van de ondernemer. De commissie neemt daarbij in aanmerking dat de consument ter zitting heeft verklaard vertrouwen te hebben in de opvang van haar zoon en dat de ondernemer heeft bevestigd dat de zoon van de consument welkom blijft op de opvang, onder de voorwaarde dat de consument bij de brengmomenten wordt begeleid door een externe partij.
Indien en voor zover de consument van de dienstverlening van de ondernemer gebruik blijft maken, dient zij te voldoen aan de door de ondernemer gestelde voorwaarde. De commissie acht het redelijk dat de ondernemer de consument daartoe een termijn gunt van ten minste één maand om de benodigde externe begeleiding te organiseren.
De commissie spreekt de verwachting uit dat partijen zich bij de uitvoering hiervan constructief en in onderling overleg zullen blijven opstellen, met het belang van de zoon van de consument voorop.
Nu de klacht ten dele gegrond is, bepaalt de commissie onder verwijzing naar haar reglement dat de ondernemer het door de consument betaalde klachtengeld dient te vergoeden.
Ten aanzien van de door de consument ingestelde vordering tot schadevergoeding overweegt de commissie dat de onderhavige verkorte procedure zich niet leent voor inhoudelijke beoordeling daarvan. Deze vordering wordt dan ook afgewezen.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht van de consument ten aanzien van de opschorting gegrond;
– verklaart de klacht van de consument ten aanzien van de gestelde voorwaarde ongegrond;
– bepaalt dat de consument op gebruikelijke tijd en wijze gebruik dient te kunnen blijven maken van de opvang van de ondernemer, mits aan de door de ondernemer gestelde voorwaarde wordt voldaan;
– bepaalt dat de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 25,- aan de consument dient te vergoeden ter zake van het klachtengeld;
– wijst de vordering van de consument af.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit de heer mr. A.R.O. Mooy, voorzitter, mevrouw mr. S.A.M.F. Sjoukes, de heer drs. H. Grachten, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. S.M.E. Balfoort, secretaris, op 29 december 2025.