Kinderopvang mocht overeenkomst niet beëindigen wegens stress bij medewerkers

Klachtenloket Kinderopvang



Commissie: kinderopvang    Categorie: Opzeggen overeenkomst    Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies   Uitkomst: gegrond   Referentiecode: 1336914/1340981

De uitspraak:

Waar gaat de uitspraak over?

De commissie oordeelt dat de kinderopvang de opvangovereenkomst niet mocht opzeggen nadat een kind gewond was geraakt bij een ongeval op de opvang. De door de ondernemer genoemde stress en angst bij medewerkers vormen geen voldoende zwaarwegende reden voor beëindiging van de overeenkomst. Ook is de opzegging niet zorgvuldig voorbereid en gecommuniceerd. De klacht is daarom gegrond.

De volledige uitspraak

Onderwerp van het geschil

Het geschil betreft de opzegging van de opvangovereenkomst door de ondernemer.

Standpunt van de consument

Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dat op het volgende neer.

De zoon van de consument is op 3 december 2025 uit een box gevallen en heeft een val gemaakt van 1,5 tot 2 meter. De zoon van de consument is hierbij gewond geraakt aan zijn hoofd en heeft enkele dagen in het ziekenhuis verbleven.

Na een periode van herstel zijn er afspraken gemaakt tussen de consument en de ondernemer om de zoon van de consument terug te laten keren op de groep en de locatie. Zo is er gesproken over een alarmsysteem op de boxen die een signaal afgeven als de box niet goed is afgesloten en de inzet van, voor zover mogelijk, vaste pedagogische professionals op de dagen waarop de zoon van de consument op de opvang komt.
Besproken is voorts dat de kinderopvang begrip heeft voor de gevoelens en zorgen van de consument. De ondernemer heeft aangegeven het belangrijk te vinden om hierover in gesprek te blijven en transparant te communiceren. Afgesproken is om te bespreken indien blijkt dat wensen en/of gemaakte afspraken niet haalbaar zijn. Voorts dat dit tijdig en zorgvuldig zal gebeuren.

Halverwege januari 2026 is de zoon van de consument weer teruggekeerd op de opvang. Op 3 april 2026 heeft de ondernemer telefonisch contact met de consument opgenomen met de mededeling dat de ondernemer voornemens is de opvangovereenkomst per 20 april 2026 te beëindigen. Dit vanwege de door de ondernemer ervaren spanning en stress op de groep.

De consument heeft tegen deze beslissing bezwaar gemaakt. Allereerst in verband met de beperkte opzegtermijn, omdat deze niet overeenkomt met hetgeen contractueel is overeengekomen. De consument vindt voorts dat de genoemde reden onvoldoende zwaarwegend en niet redelijk is. De situatie is ontstaan naar aanleiding van het ernstige incident dat heeft plaatsgevonden en waarvoor de ondernemer verantwoordelijkheid draagt. De gevolgen worden nu op de consument en haar zoon afgewenteld. De ondernemer handelt hiermee in strijd met de eisen van redelijkheid en billijkheid.

Klager verzoekt de commissie te bepalen dat de ondernemer ten onrechte is overgegaan tot een beëindiging van de overeenkomst.

Standpunt van de ondernemer

Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt dat op het volgende neer.

In december 2025 heeft zich een incident voorgedaan waarbij de zoon van de consument gewond is geraakt aan zijn hoofd. De ondernemer betreurt dat dit is voorgevallen. De ondernemer heeft ook meerdere maatregelen genomen om te voorkomen dat een dergelijk incident opnieuw zou kunnen plaatsvinden.

De ondernemer is er echter tegenaan gelopen dat de pedagogische professionals die verantwoordelijk zijn voor de zorg voor de zoon van de consument stress en spanning ervaren als de zoon van de consument aanwezig is op de groep. Niet alleen de pedagogische professionals ervaren dit, ook de andere kinderen op de groep ervaren stress. De spanning en stress is ontstaan vanuit een vorm van hyperfocus bij de medewerkers, zij zijn bang dat zich opnieuw een incident met de zoon van consument zal voordoen waarvoor zij zich moeten verantwoorden en zijn daardoor extreem beschermend naar de zoon van de consument. Dit is niet goed voor de veiligheid op de groep, dit is niet goed voor de ontwikkeling van de zoon van de consument en het is niet goed voor de pedagogische professionals zodat de ondernemer zicht genoodzaakt heeft gezien de overeenkomst met de consument op te zeggen.

De opzegging verdient niet de schoonheidsprijs en had zorgvuldiger gemoeten. De ondernemer had rekening moeten houden met de contractueel overeengekomen opzegtermijn en ouders eerder moeten informeren over het voornemen tot opzegging over te gaan.

Beoordeling van het geschil

Toetsingskader
Op de overeenkomst tussen de consument en de ondernemer zijn de Algemene voorwaarden voor Kinderopvang, Dagopvang en Buitenschoolse opvang versie 2025 (hierna te noemen: de Algemene voorwaarden) van toepassing.

Op grond van artikel 6 lid 2 en 3 van deze Algemene voorwaarden hebben partijen het recht de overeenkomst (tussentijds) op te zeggen. Voor de ondernemer geldt dat deze tot opzegging van de overeenkomst over mag gaan in geval van een gegronde reden. Als gegronde redenen kunnen in ieder geval worden aangemerkt:\

i. de situatie dat de Ouder in verzuim is ten aanzien van zijn betalingsverplichting voor twee (of meer) maanden Kinderopvang;
ii. situaties als genoemd in artikel 10 lid 2 sub a en b(ii) die twee maanden (of langer) voortduren;
iii. de situatie genoemd in artikel 10 lid 2 sub b(i);
iv. de situatie waarbij de (vertrouwens)relatie tussen Ondernemer en Ouder verstoord is waardoor voortzetting van de Overeenkomst in ongewijzigde vorm niet van de Ondernemer gevergd kan worden;
v. de omstandigheid dat de Ondernemer vanwege een onvoorziene omstandigheid of een niet aan hem toerekenbare oorzaak niet meer in staat is de Overeenkomst uit te voeren;
vi. een bedrijfseconomische noodzaak die de continuïteit (van een locatie waar het kind is geplaatst) in gevaar brengt.

Uit artikel 10 lid 2 sub a en b, waar in artikel 6 naar verwezen wordt, volgt dat de toegang tot de opvanglocatie mag worden geweigerd voor de duur van de periode dat een normale opvang van het kind redelijkerwijs niet van de ondernemer mag worden verwacht en het kind niet op de gebruikelijke wijze kan worden opgevangen. Hiervan kan sprake zijn in geval:

a. Het kind door ziekte of anderszins een extra verzorgingsbehoefte heeft die:

i. de Ondernemer wettelijk niet mag verlenen; of
ii. de in de Overeenkomst overeengekomen individuele gezondheidszorg overschrijdt (zie artikel 8 lid 1); of
iii. die de Ondernemer feitelijk niet in staat is naar behoren te verlenen.

b. Het kind en/of de Ouder

(i) een risico of bedreiging vormt voor de geestelijke en/of lichamelijke gezondheid of veiligheid van anderen en/of
(ii) de dienstverlening van de Ondernemer aan (de kinderen van) andere Ouders belemmert of onevenredig verzwaart. Voordat de Ondernemer op deze grond de toegang weigert, waarschuwt de Ondernemer de Ouder, tenzij een waarschuwing redelijkerwijs niet kan worden verlangd vanwege de ernst of de spoed.

Opzegging vindt plaats met inachtneming van de opzegtermijn, door middel van een aan de consument gerichte schriftelijke verklaring. De ondernemer motiveert de opzegging.

Bij de commissie ligt dan ook de vraag voor of in het onderhavige geschil sprake is van een gegronde reden die de eenzijdige beëindiging van de overeenkomst rechtvaardigt.

Zwaarwegende reden?
Naar het oordeel van de commissie ligt aan de opzegging van de overeenkomst geen zwaarwegende reden ten grondslag. De ondernemer heeft weliswaar kenbaar gemaakt de opvang van de zoon van de consument niet voort te kunnen zetten vanwege de stress en angst die dit teweegbrengt, maar heeft dit op geen enkele wijze geconcretiseerd of met voorbeelden onderbouwd. Ter zitting heeft de ondernemer toegelicht dat het juist de pedagogische professionals zijn die kampen met stress en angst als de zoon van consument aanwezig is en dat hierdoor de (emotionele) veiligheid en ontwikkeling van de zoon van de consument als ook de andere kinderen op de groep in het geding is. De aanwezigheid van de zoon van de consument zou er toe leiden dat de pedagogische professionals overbeschermend zijn naar de zoon van klaagster en hierdoor minder oog zouden hebben voor de andere kinderen op de groep. Het komt de commissie als onredelijk voor dat een kind dat het slachtoffer is van een incident, vanwege de stress die dit bij medewerkers oproept, niet langer welkom is. Dit is de omgekeerde wereld, het kind vormt immers geen gevaar voor de veiligheid van zichzelf of de andere kinderen, het gaat hier om het gevoel dat bij de pedagogische professionals is ontstaan. Het had, naar het oordeel van de commissie, op de weg van de ondernemer gelegen zich te richten op de pedagogische professionals en de professionele houding die in dergelijke situaties van hen mag worden verwacht, in plaats van tot opzegging van de overeenkomst over te gaan.
Uit de stukken en uit hetgeen ter zitting door de consument en de ondernemer is verklaard is de commissie in het geheel niet gebleken dat de zoon van de consument een extra ondersteuningsbehoefte zou hebben die van een kinderopvangorganisatie niet in redelijkheid zou mogen verwacht.

Wijze van opzegging
Partijen verschillen van mening over de vraag of de consument op de hoogte is gesteld van de onrust die het incident bij de pedagogisch professionals naar voren heeft gebracht. De consument verklaart dat zij hierin niet is meegenomen en dat de opzegging als complete verrassing voor haar kwam. De ondernemer stelt dat zij de consument heeft geïnformeerd, maar heeft dit niet onderbouwd met enig document. Hoe dit ook zij, de commissie is van oordeel dat het op de weg van de ondernemer had gelegen de consument schriftelijk en tijdig op de hoogte te stellen van haar voornemen om de opvang te beëindigen. Dit is onvoldoende gebleken.
Dat de ondernemer vervolgens niet eerder dan nadat de consument hierom had gevraagd de overeengekomen opzegtermijn van een maand heeft gehanteerd, neemt al het vorengaande niet weg.

Conclusie
De commissie is van oordeel dat de juridische basis voor het eenzijdig opzeggen van de overeenkomst met de consument door de ondernemer ontbreekt. Er is geen sprake van een zwaarwegende reden conform artikel 6, lid 2 en 3 van de Algemene Voorwaarden. Ten overvloede stelt de commissie voorts vast dat de wijze van opzegging niet conform de Algemene Voorwaarden was.

De klacht is gegrond.

Nu de klacht gegrond is, dient de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 25,- aan de consument te vergoeden ter zake van het klachtengeld.

Derhalve wordt als volgt beslist.

Beslissing

De commissie:

– verklaart de klacht van de consument gegrond;
– bepaalt dat de ondernemer binnen een maand na de verzenddatum van dit bindend advies aan de consument vergoedt het door de consument betaalde klachtengeld van € 25,00;
– wijst het meer of anders verzochte af.

Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit de heer mr. A.R.O. Mooy, voorzitter, mevrouw mr. S.A.M.F. Sjoukes, de heer drs. H. Grachten, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. D. le Pair, secretaris, op 11 september 2026.