Commissie: kinderopvang
Categorie: Opzeggen overeenkomst
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies
Uitkomst: gegrond
Referentiecode:
1310242/1335960
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over? De volledige uitspraak
De commissie oordeelt dat de kinderopvang ten onrechte de vader van het kind heeft betrokken bij beslissingen over een opvangovereenkomst waarvan alleen de moeder contractpartij was. Ook heeft de ondernemer meer informatie met de vader gedeeld dan noodzakelijk was. De moeder mocht de overeenkomst zelfstandig wijzigen en uiteindelijk direct beëindigen. De klacht is gegrond en de ondernemer moet na de beëindiging ontvangen opvangkosten terugbetalen.
Onderwerp van het geschil
De consument heeft de klacht voorgelegd aan de ondernemer.
Het geschil betreft de wijze waarop de ondernemer is omgegaan met de wijziging en beëindiging van de opvangovereenkomst door de consument, de communicatie met de ondernemer en de informatieverstrekking door de ondernemer aan de vader van de zoon van de consument.
Standpunt van de consument
Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De consument maakte sinds 17 oktober 2022 gebruik van de kinderopvangdiensten van de ondernemer voor haar zoon, op basis van een opvangcontract voor drie dagen per week (maandag, woensdag en vrijdag). Tot 14 maart 2025 was de consument belast met het eenhoofdig gezag over het kind. Nadien is bij rechterlijke beslissing ook gezag aan de vader toegekend. Er bestaat een omgangsregeling met vader, waarbij de opvangdagen in beginsel niet samenvallen met de omgangsregeling, behoudens sinds maart 2025 op de woensdag om de week.
De ondernemer bemoeit zich sinds de toekenning van gezag aan de vader van haar zoon actief met de onderlinge verhoudingen tussen de ouders en met contractuele aangelegenheden die voorheen uitsluitend met de consument werden behandeld. Volgens de consument verstrekt de ondernemer privacygevoelige informatie over haar aan de vader van haar zoon. Daarnaast betrekt de ondernemer de vader in beslissingen over de zorg en opvang van haar zoon die niet aan hen toekomen, waaronder het niet toestaan dat haar zoon wordt opgehaald door de ouders van de consument terwijl dit al jaren zonder problemen gebeurde.
Deze ontwikkelingen hebben er mede toegeleid dat zij haar opvangcontract heeft willen reduceren van drie dagen naar één dag per week, en uiteindelijk heeft opgezegd. Op 3 september heeft de vader haar zoon eigenstandig naar de opvang gebracht, terwijl hij geen contractant is en zij van niets wist. Zij stelt dat zij dit contract rechtmatig op 10 juli 2025 heeft gewijzigd van drie dagen naar één dag per week en op 3 september 2025 volledig heeft beëindigd, maar dat de ondernemer hierna desondanks bedragen is blijven incasseren.
De ondernemer stelt zich ten onrechte op het standpunt dat beëindiging van de opvangovereenkomst niet eenzijdig door haar kan plaatsvinden, maar slechts met toestemming van de vader van haar zoon. De vader van haar zoon had geen betrokkenheid bij het tot stand komen of uitvoeren van het contract. Zijn toestemming voor beëindiging is niet vereist. De consument vindt dat de ondernemer haar verzoek tot contractreductie respectievelijk beëindiging had moeten honoreren per de door haar schriftelijk aangegeven datum.
De consument verzoekt de commissie haar klacht gegrond te verklaren en te bepalen dat de overeenkomst met de ondernemer met terugwerkende kracht wordt opgezegd per 10 juli 2025. Bovendien verzoekt de consument de commissie te bepalen dat de ondernemer haar zoon nooit meer zal opvangen zonder haar toestemming, en de biologische vader van haar zoon niet in de gelegenheid stellen om haar zoon (terug) te plaatsen op de wachtlijst.
Ter zitting heeft de consument in aanvulling op het voorgaande gevorderd dat de commissie de ondernemer veroordeelt tot terugbetaling van de bedragen die door de consument ten onrechte zijn betaald.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De ondernemer stelt dat zij vanaf het moment dat sprake was van gezamenlijk gezag, gehouden was beide ouders te informeren over zaken die hun zoon betroffen. De vader heeft zich uitdrukkelijk op dit informatierecht beroepen en zijn positie met stukken onderbouwd. De ondernemer heeft de consument hierover transparant geïnformeerd en daarbij steeds benadrukt dat zij contracthouder bleef en dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor onderlinge afstemming. De werkwijze van de ondernemer bij gezamenlijk gezag en conflictsituaties is zowel mondeling als schriftelijk met de ouders gedeeld, hetgeen ook blijkt uit de door de consument overgelegde correspondentie. De ondernemer heeft zich daarbij neutraal opgesteld en heeft geen partij in het ouderschapsconflict gekozen.
Ten aanzien van het ophalen door derden is geen zelfstandige beslissing genomen, maar is bij verschil van inzicht tussen de ouders om gezamenlijke bevestiging gevraagd conform het beleid van de ondernemer. Bij gebreke daarvan is gehandeld op basis van de beschikbare toestemming.
Met betrekking tot de opvang op 3 september stelt de ondernemer dat het contract op dat moment nog van kracht was, omdat het wijzigingsverzoek door de ondernemer nog niet was verwerkt, zodat overeenkomstig het bestaande contract is gehandeld. Ten aanzien van de contractwijziging en -beëindiging is, bij gebrek aan overeenstemming tussen de ouders en zonder juridische onderbouwing van één van beide standpunten, terecht geen inhoudelijke keuze door de ondernemer gemaakt. Dergelijke geschillen behoren tot het familierechtelijke domein. Uiteindelijk is gelet op de ontstane patstelling, een praktische oplossing gekozen overeenkomstig het verzoek van de consument, zonder daarmee een oordeel te geven over de gezagsverhoudingen of de juridische geldigheid van de eenzijdige opzegging door de consument.
Voorts stelt de ondernemer dat de door de consument eerder gewenste uitkomst, te weten het met terugwerkende kracht aanpassen van de opvangdagen en het beëindigen van de opvangrelatie, al volledig is gerealiseerd. Voor zover de klacht ziet op de handelwijze van de ondernemer in de aanloop daartoe, handhaaft de ondernemer haar standpunt dat zij zorgvuldig en binnen haar bevoegdheden heeft gehandeld. Het verzoek tot volledige beëindiging met terugwerkende kracht is pas later gedaan, terwijl op dat moment nog geen overeenstemming bestond tussen de ouders met gezamenlijk gezag over vermindering van dagen en/of beëindiging. Daarnaast heeft de consument verschillende gronden voor beëindiging aangevoerd, waaronder beleid, vertrouwen en financiële omstandigheden. Het aangehaalde beleid over minimale afname was ten tijde van de communicatie nog in ontwikkeling en gold volgens de formele mededelingen niet voor bestaande contracten, waaronder dat van de consument. Een volledige beëindiging met terugwerkende kracht per 10 juli 2025 was daarmee volgens de ondernemer feitelijk en juridisch niet uitvoerbaar. De ondernemer stelt dat zij daarom heeft gekozen voor een zorgvuldige en proportionele oplossing door de vermindering van opvangdagen met terugwerkende kracht te verwerken en de opvangovereenkomst te beëindigen conform de opzegtermijn en het moment van feitelijke opzegging. Daarmee is redelijk en binnen de grenzen van feitelijke en juridische uitvoerbaarheid gehandeld. De ondernemer verzoekt de klacht ongegrond te verklaren.
Beoordeling van het geschil
De commissie heeft het volgende overwogen.
Niet ter discussie staat dat de ondernemer alleen met de consument een overeenkomst tot kinderopvang heeft gesloten. Vader is geen partij bij deze overeenkomst. Uit de voorhanden zijnde stukken en hetgeen ter zitting is besproken blijkt naar het oordeel van de commissie dat de consument op 10 juli 2025 de opvangovereenkomst rechtsgeldig heeft gewijzigd van drie dagen naar één dag opvang per week.
Deze wijziging is, met inachtneming van een termijn van één maand, van kracht geworden op 10 augustus 2025. Het feit dat de ondernemer de wijziging van het aantal dagen kinderopvang pas op een later moment in haar eigen systeem heeft verwerkt, wat daar ook van zij, komt voor rekening en risico van de ondernemer. Daarbij acht de commissie ook van belang dat de ondernemer niet heeft betwist dat de consument de opvangovereenkomst op 10 juli 2025 heeft gewijzigd. Anders dan de ondernemer lijkt te veronderstellen hoeft daarover geen overeenstemming tussen de ouders te bestaan. Evenmin hoeft de consument de opzegging nader te onderbouwen of toestemming van vader te verkrijgen om de door haar (alleen) gesloten overeenkomst te beëindigen, zoals de ondernemer kennelijk veronderstelt. Daarvoor ontbreekt iedere rechtsgrond.
De commissie is voorts van oordeel dat, gelet op alle omstandigheden, de consument het resterende deel van de opvangovereenkomst op 3 september 2025 per direct rechtsgeldig heeft kunnen ontbinden. Zij acht hiervoor het volgende van belang.
De commissie is van oordeel dat is gebleken dat de ondernemer, vanaf het moment dat de vader van de zoon van de consument gezag heeft gekregen, de vader op onjuiste wijze heeft betrokken in de overeenkomst tussen ondernemer en consument. Vast staat immers dat moeder de wederpartij is bij de overeenkomst met de ondernemer. Vader maakt daar op geen enkele wijze deel van uit. Zonder uitdrukkelijke toestemming van moeder zou dat ook niet mogelijk zijn, maar dit ten overvloede. Ondanks het feit dat de vader van de zoon van de consument geen contractpartij is, heeft de ondernemer herhaaldelijk inhoudelijke, aan het contract gebonden beslissingen van de moeder zoals het doen laten ophalen van haar zoon door de ouders van de consument en wijziging en beëindiging van het contract afhankelijk gesteld van de instemming van de vader, die geen deel uitmaakt van de overeenkomst. Door zo te handelen miskent de ondernemer de juridische positie van haar wederpartij. De ondernemer heeft de overeenkomst niet willen beëindigen uit onwetendheid over haar eigen juridische positie.
Daarmee heeft de ondernemer verzuimd verantwoordelijkheid te nemen en de consument langdurig in het ongewisse gelaten over beëindiging van de overeenkomst. Het had op de weg van de ondernemer gelegen om juridisch advies in te winnen over de ontstane situatie als zij van mening was dat zij over onvoldoende informatie beschikte met betrekking tot haar wettelijke en contractuele verplichtingen jegens de consument. De commissie is dan ook van oordeel dat de ondernemer op dit punt onzorgvuldig en onjuist heeft gehandeld.
Bovendien heeft de ondernemer de vader van de zoon van de consument op vergaande wijze geïnformeerd over zaken aangaande het contract en de opvang. Elk van de ouders heeft volgens de commissie recht op informatie over het kind op de opvanglocatie waar het kind verblijft. Deze informatieplicht houdt echter niet in dat de ondernemer de andere ouder, die geen contractpartij is, meer informatie dient te verstrekken dan strikt genomen noodzakelijk is. Dit geldt temeer als het privacygevoelige informatie betreft die niet rechtstreeks verband houdt met de opvang en ontwikkeling van het kind. De commissie is van oordeel dat de ondernemer op meerdere momenten meer (privacygevoelige) informatie heeft doorgezet naar de vader van de zoon van de consument dan strikt genomen noodzakelijk was. De commissie wijst in dit kader onder andere op de correspondentie omtrent de wijziging en opzegging van het contract en de foto waarvan de consument expliciet heeft gezegd tegen de ondernemer dat zij niet wenst dat deze wordt gedeeld met de vader van haar zoon. De ondernemer dient enkel relevante informatie over het welbevinden en de ontwikkeling van het kind te verstrekken aan de vader van de zoon van de consument. Door de vader van de zoon van de consument toegang te geven tot het ouderportaal, heeft de ondernemer vader meer informatie verstrekt dan wettelijk gezien noodzakelijk was.
De ondernemer had kunnen volstaan met het toesturen van een periodieke e-mail met daarin een korte samenvatting van de ontwikkeling van het kind en wellicht enkele foto’s. Ook deze handelswijze van de ondernemer is naar het oordeel van de commissie onzorgvuldig.
Gelet op het voorgaande bestond er voor de consument dan ook voldoende aanleiding om de opvangovereenkomst per direct, te weten op 3 september 2025, te ontbinden. In dit verband heeft de commissie ook gelet op de vele correspondentie tussen de consument en de ondernemer, waarin de consument de ondernemer herhaaldelijk tevergeefs heeft gewezen op voornoemde onjuiste en onzorgvuldige wijze van handelen van de ondernemer.
Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de klacht gegrond is.
Facturen periode na 3 september 2025
De consument heeft ter zitting een vergoeding van de ondernemer gevraagd voor de schade die zij door toedoen van de ondernemer heeft geleden in relatie tot de wijziging en ontbinding van de opvangovereenkomst. De consument verzoekt om terugbetaling van de bedragen die zij na de wijziging en ontbinding van de opvangovereenkomst nog aan de ondernemer heeft betaald.
De commissie is gelet op het voorgaande van oordeel dat de consument de opvangovereenkomst op 10 juli 2025 rechtsgeldig heeft gewijzigd van drie dagen naar één dag per week. De commissie heeft hiervoor ook geoordeeld dat de consument de opvangovereenkomst op 3 september 2025 per direct rechtsgeldig heeft ontbonden. Dit betekent naar het oordeel van de commissie dat de consument na 3 september 2025 geen enkele betaling meer verschuldigd is geweest aan de ondernemer. De commissie zal daarom bepalen dat de door de consument sinds die datum aan de ondernemer betaalde bedragen niet verschuldigd zijn en moeten worden terugbetaald door de ondernemer.
Overige verzoeken van de consument
De consument heeft voorts verzocht te bepalen dat de overeenkomst met de ondernemer met terugwerkende kracht wordt opgezegd per 10 juli 2025. Ten aanzien van dit verzoek geldt dat de commissie reeds hiervoor heeft vastgesteld dat de overeenkomst op 3 september 2025 rechtsgeldig is ontbonden. Dit verzoek van de consument zal daarom worden afgewezen.
Voorts verzoekt de consument de commissie te bepalen dat de ondernemer haar zoon nooit meer zal opvangen zonder haar toestemming, en de biologische vader van haar zoon niet in de gelegenheid stellen om haar zoon (terug) te plaatsen op de wachtlijst. Het staat de ondernemer echter desgewenst vrij om een overeenkomst tot opvang met de andere ouder te sluiten. Daarom zullen ook deze verzoeken van de consument worden afgewezen.
Klachtengeld
Aangezien de klacht van de consument gegrond wordt verklaard, dient het klachtengeld overeenkomstig het reglement van de commissie voor rekening van de ondernemer te komen.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht van de consument gegrond;
– wijst het verzoek tot schadevergoeding toe, en bepaalt dat de ondernemer binnen 14 dagen na kennisgeving van deze uitspraak de door de consument sinds 3 september 2025 teveel betaalde bedragen terugbetaalt aan de consument;
– wijst de overige verzoeken van de consument af;
– bepaalt dat de ondernemer overeenkomstig het reglement van de commissie een bedrag van € 25,- aan de consument dient te vergoeden ter zake van het klachtengeld.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit mevrouw mr. dr. E. Venekatte, voorzitter, mevrouw mr. S.A.M.F. Sjoukes, de heer drs. H. Grachten, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. K.E. Heins, secretaris, op 24 juli 2026.