Commissie: kinderopvang
Categorie: opzegging overeenkomst
Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies
Uitkomst: ten dele gegrond
Referentiecode:
1335293/1353372
De uitspraak:
Waar gaat de uitspraak over?
De uitspraak betreft een geschil over de vraag of een ouder de opzegtermijn van de kinderopvang moest betalen nadat zij de opvang had beëindigd vanwege zorgen over de begeleiding van haar dochter met diabetes type 1. De commissie oordeelt dat de kinderopvang onzorgvuldig heeft gehandeld doordat het diabetesprotocol onvoldoende bekend was bij de medewerkers. Dit rechtvaardigt echter niet dat de opzegtermijn volledig vervalt. Wel moet de ondernemer de kosten van de opzegtermijn voor de dochter vergoeden.
De volledige uitspraak
Onderwerp van het geschil
De consument heeft de klacht voorgelegd aan de ondernemer.
Het geschil betreft de vraag of de consument de opzegtermijn moet betalen, nadat zij de overeenkomst heeft beëindigd vanwege een incident waarbij de bloedsuikerwaarden van haar kind met diabetes niet onder controle waren.
Standpunt van de consument
Voor het standpunt van de consument verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
De opvang van de dochter van de consument met diabetes type 1 is niet goed verlopen, ook niet nadat de diabetesverpleegkundige en de consument diverse malen uitleg hebben gegeven. Eenvoudige instructies werden niet of niet juist uitgevoerd, met ernstige hypers en hypo’s tot gevolg.
Vanwege de onveilige situatie voor haar dochter heeft de consument de opvang per direct stopgezet, ook voor haar andere twee kinderen. De ondernemer herkent zich niet in de klacht en houdt vast aan de opzegtermijn. Hierdoor moest de consument doorbetalen.
De consument wenst terugbetaling van de laatste maand opvangkosten van € 1368,60.
Standpunt van de ondernemer
Voor het standpunt van de ondernemer verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.
Achtergrond
De dochter van de consument heeft de diagnose diabetes type 1 gekregen in de zomervakantie van 2025. De consument heeft een zorgplan overhandigd op 21 augustus 2025. In de daaropvolgende periode wijzigde het zorgplan vaak, meestal op initiatief van de consument zelf, soms in overleg met de diabetesverpleegkundige.
De communicatie met de consument verliep stroef. Zo had de ondernemer een voorlichtingsavond over diabetes georganiseerd voor haar medewerkers, onder leiding van een diabetesverpleegkundige, en was de consument niet blij dat ze hiervoor niet was uitgenodigd. Ook stuurde de consument screenshots van de suikerspiegel van haar dochter op momenten dat ze niet bij de ondernemer was. Als de ondernemer de consument belde met vragen over de diabetes, werd de consument bezorgd en kwam ze haar kinderen halen. Daardoor kwam de ondernemer niet verder. Daarnaast stelde de consument dat de diabetesverpleegkundige de ondernemer onjuist zou informeren.
De dag waarop het geschil is ontstaan, is 23 maart 2026, toen de dochter van de consument een hypo kreeg. Daarop heeft de ondernemer opnieuw gevraagd om een eenduidig plan, zodat de medewerkers zich daaraan kunnen vasthouden. De consument wijzigde het plan bijna elke ochtend, waardoor sprake was van interpretatieruimte. De consument heeft echter de opvang beëindigd op 27 maart 2026.
Opzegtermijn
Er is geen reden om de opzegtermijn aan de consument te crediteren voor haar drie kinderen. De ondernemer betwist dat de dochter van de consument ernstig in gevaar is geweest op de opvang. Er is niet uit te sluiten dat de suikers van de dochter van de consument op 23 maart 2026 gezakt zijn naar een hypo door het toedoen van één van de medewerkers, maar een hypo kan ook andere oorzaken hebben, zoals fysieke inspanning.
Beoordeling van het geschil
De commissie heeft het volgende overwogen.
De ondernemer heeft aangevoerd dat de consument zich gedurende de opvangperiode niet steeds eenduidig heeft uitgelaten over de wijze waarop met de diabetes van haar dochter moest worden omgegaan. Volgens de ondernemer heeft de consument hierover wisselende adviezen gegeven. De consument heeft dit uitdrukkelijk betwist en gesteld dat zij reeds in september 2025 een samenvatting van het diabetesprotocol met de ondernemer heeft gedeeld, welk protocol onverkort van toepassing was. Na het incident van 23 maart 2026 heeft de consument het protocol opnieuw aan de ondernemer verstrekt. Volgens de consument reageerde de ondernemer hierop verrast, alsof het protocol niet eerder bekend was. De ondernemer heeft deze gang van zaken niet weersproken.
Uit de door partijen overgelegde WhatsApp-correspondentie kan de commissie niet afleiden dat de consument gedurende de opvangperiode wisselende instructies heeft gegeven over de omgang met de diabetes van haar dochter. De commissie kan dan ook niet vaststellen dat de consument op dit punt geen bestendig beleid heeft gevoerd. Bij de beoordeling neemt de commissie dan ook tot uitgangspunt dat de consument het diabetesprotocol reeds in september 2025 met de ondernemer heeft gedeeld.
Ten aanzien van de opzegtermijn overweegt de commissie als volgt. Het uitgangspunt is dat een consument gehouden is de overeengekomen opzegtermijn in acht te nemen en de daarmee samenhangende kosten te voldoen. Slechts onder bijzondere omstandigheden kan aanleiding bestaan om hiervan af te wijken. De commissie dient daarom te beoordelen of het incident van 23 maart 2026, mede bezien in het licht van de overige door de consument aangevoerde omstandigheden, een dergelijke uitzonderingssituatie oplevert.
De commissie beantwoordt deze vraag ontkennend. Hoewel de commissie begrijpt dat het incident van 23 maart 2026 voor de consument aanleiding is geweest om het vertrouwen in de ondernemer te verliezen, is niet komen vast te staan dat dit incident op zichzelf zodanig ernstig en levensbedreigend was dat dit een afwijking van de overeengekomen opzegtermijn rechtvaardigt. Daarbij weegt de commissie mee dat de consument tijdens de zitting heeft toegelicht dat haar beslissing om de opvang te beëindigen niet uitsluitend was ingegeven door dit incident, maar voortkwam uit een samenloop van omstandigheden. Dit leidt de commissie tot het oordeel dat de consument aan de overeengekomen opzegtermijn gehouden blijft.
Dit laat onverlet dat de ondernemer naar het oordeel van de commissie onzorgvuldig heeft gehandeld bij de omgang met de diabetes van het kind. Zoals hiervoor overwogen, kan niet worden vastgesteld dat de consument wisselende instructies heeft gegeven. Daarentegen is gebleken dat de ondernemer niet, althans onvoldoende, op de hoogte was van het diabetesprotocol dat de consument reeds in september 2025 had gedeeld. Het had op de weg van de ondernemer gelegen om ervoor zorg te dragen dat de relevante informatie over de medische situatie van het kind en de daaruit voortvloeiende instructies bij de betrokken medewerkers bekend waren en op passende wijze werden toegepast. Dat dit, – naar de commissie begrijpt uit de door de consument geschetste en door de ondernemer niet weersproken gang van zaken rond de bekendheid van het in september 2025 met de ondernemer gedeelde diabetes-protocol – onvoldoende is gebeurd, rekent de commissie de ondernemer aan.
In zoverre is de klacht van de consument ten dele gegrond.
Hoewel de hiervoor vastgestelde tekortkoming geen aanleiding geeft om de consument geheel van de betalingsverplichting gedurende de opzegtermijn te ontslaan, acht de commissie het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid gerechtvaardigd dat de ondernemer de kosten van de opzegtermijn voor de dochter van de consument aan haar vergoedt. De commissie benadrukt dat deze vergoeding uitsluitend betrekking heeft op de opzegtermijn van de dochter en niet op de opzegtermijnen van de twee andere kinderen van de consument.
Nu de klacht ten dele gegrond is, dient de ondernemer ook het door de consument betaalde klachtengeld aan haar te vergoeden.
Derhalve wordt als volgt beslist.
Beslissing
De commissie:
– verklaart de klacht ten dele gegrond;
– bepaalt dat de ondernemer de door de consument betaalde kosten voor de opzegtermijn van haar dochter aan de consument dient te vergoeden binnen 14 dagen na verzending van dit bindend advies;
– bepaalt dat de ondernemer het door de consument betaalde klachtengeld van € 25, – aan haar dient te vergoeden binnen 14 dagen na verzending van dit bindend advies.
Aldus beslist door de Geschillencommissie Kinderopvang, bestaande uit de heer mr. L. Verheij, voorzitter, de heer drs. T. Blom, de heer drs. H. Grachten, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. S.M.E. Balfoort, secretaris, op 14 oktober 2026.